TĘSKNICA

Zwana również Tęsknotą lub Osmętnicą.

Blada kobieta, która spadła z czarnej burzowej chmury. Na głowie nosiła wianek z paproci, na nogach uplecione z trzciny buty.

Chodziła wolnym krokiem szukając samotnych, smutnych dziewcząt. Gdy je objęła i położyła swą chudą dłoń na ich sercu oraz złożyła pocałunek na ich ustach, te traciły chęć do życia.
Po spotkaniu z tęsknicą nie żyły długo. Jedynym ich ratunkiem było przybycie Trzech Niewiad czyli aniołów bożych, tylko one mogły pomóc nieszczęśnicy.

Jest personifikacją stanu chorobliwego zadumania, utęsknienia, rozmarzenia.

Myślę, że Tęsknica cały czas żyje wśród nas, powiększyła target i nazwała się Depresją.

Bibliografia:

Barbara i Adam Podgórscy: Wielka Księga Demonów Polskich. Leksykon i antologia demonologii ludowej. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 466